doorzoek de gehele Leestrommel
Leestrommel
Leestrommel

a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z

De Leestrommel no. 90; bezorgd voor november 2018 - bestaat sinds september 2005


Lieve Lezeressen en Lezers,

 

Deze keer vindt u in de Leestrommel een verrassend feuilleton van Melati van Java, uit 1899. Altijd is de moeder-dochter verhouding bij deze schrijfster positief en hartverwarmend en ook nog eens uiterst belangrijk, maar hier niet. Zelden heb ik in de Indische letteren zo'n akelige en benauwende moeder-dochter relatie gelezen als hier. Lees en huiver:

 

Laatste droom.

 

Ik vond het feuilleton in een mijn favoriete tijdschriften: De Huisvriend. Het staat vol met kleine en grote verhalen en hier en daar zijn er ook Indische verhalen. Zoals dus Laatste droom, dat gaat over liefde en opoffering en recht op geluk. Een mooi gedeelte is dat waarin Roeland de Wit en Eugenie Nederkerke hierover spreken:

 

"Hoor eens, mevrouwtje! U weet, wij Indischen - ik heb ‘t recht mij zoo te noemen nu ik een paar campagnejaren achter mij heb, - winden er geen doekjes om en wij zeggen het zooals wij ‘t meenen. U zal het een ouden sobat wel vergeven dat hij ‘t u ronduit zegt: ‘t wordt tijd eens aan uzelf te denken en dan dat dwaze idee te laten varen alsof het ons eenig doel is op de wereld anderen gelukkig te maken en onszelf er bij te vergeten.”
‘t Is toch onze plicht!”
“Wie heeft u dat verteld?” Hij moest zich inhouden, want op zijn lippen lag het: “uw mispunt van één man? Zoo’n autoriteit op moreel gebied! Juist iets voor hem!” maar hij bedacht zich gelukkig bijtijds. “Uw godsdienst? Ik weet dat u vroom is; zonder uw religieuze gevoelens zou u uw kruis niet zoo gedragen hebben. U had het sedert lang afgegooid. Misschien was het beter geweest, ik weet het niet!”
“Gebruikt u suiker en melk?”
Haar stem trilde en het fijne Indische handje, dat het kopje aangaf, trilde mede.
“Heel graag, mevrouw! Ik ga te ver, excuus; dat komt door het sobatschap! Zoo! Dit wou ik maar zeggen. Onze christenplicht gebiedt ons onze vijanden te vergeven, accoord! Hen lief te hebben. Gewoonlijk zijn zij met die liefde niet eens gediend. Enfin! Dan onze naaste te beminnen als onszelf; hoort u, mevrouw?” als onszelf. Niet meer dan onszelf! En wat doet u anders?”
Zij zweeg en zag hem een weinig verbluft aan.
“Er zijn toch menschen, die men meer liefheeft dan zichzelf,” zeide zij na een poos.
“O zeker, zeker en die - die - zou men ‘t liefst gelukkig willen zien op hun of op onze manier! Als zij ‘t ons maar toestonden!”
En eensklaps, als met geweld het gesprek een anderen loop gevend, zeide hij:
“Ik had niet gedacht dat na al de heerlijkheden van de Preanger en van Sumatra, Lago Maggiore mij nog zoo onuitsprekelijk liefelijk zou toeschijnen."

 

Ja, dit gaat ergens over en het hele verhaal ook. Dat is typisch Melati van Java: haar werk leest heerlijk en je krijgt een levensvraag mee.

 

 

Zoeken
Weet u nog? Met bovenstaand schermpje (helemaal in de hoek, ja, daar!) kunt u zoeken in alle roman, schetsen en feuilletons van de hele Leestrommel. Tikt u in citroen, dan krijgt u vijf verschillende titels. Tikt u in djeroek, dan komen er veel pagina's. Dus: altijd even creatief zijn. Ook leuke zoektermen zijn: sakit hati en obat. Daar bestaat een verband tussen.

 

Indische Schrijfschool


Speciaal voor ouderen met een Indische achtergrond heb ik het initiatief genomen voor de Indische Schrijfschool. Wanneer u weleens denkt aan het opschrijven van uw levensverhaal, neemt u dan eens een kijkje: klik hier

 

 

Tot de volgende keer,

 

uw Bezorgster,

Vilan van de Loo